KRITIEKEN. Over Ilja Leonard Pfeijffer, Hannah Roels, A.F.Th. van der Heijden, Ester Naomi Perquin, Roderik Six en Arnon Grunberg

Lees nu online: 

'Ilja Leonard Pfeijffer is de jongleur die erin slaagt alle bijlen – ja bijlen, want er staat iets op het spel – voortdurend in de lucht te houden. Hij doet dat met veel branie en kennelijk moeiteloos', schrijft Lars Bernaerts. En dat is in Brieven uit Genua niet anders.

Ester Naomi Perquin is misschien wel tot dusverre de gelukkigste Nederlandse keuze voor de Dichter des Vaderlands, aldus Jeroen DeraIn 'De afwezigheid van het onvoldragen gedicht' bespreekt hij haar meest recente bundel  Meervoudig afwezig.

Hugo Bousset liet zich bekoren door Het portret van Hannah Roels. Dit pas verschenen debuut komt qua thematiek én niveau in de buurt van het meesterwerk van Patricia de Martelaere, De schilder en zijn model (1989), en van het onderschatte Een sierlijke duik (1993) van Marie Kessels.

'Als we de verteller van de requiemroman Tonio (2011) op zijn woord mogen geloven, was A.F.Th. van der Heijden in volle voorbereiding van Kwaadschiks (deel zes van zijn breed uitgesponnen cyclus De tandeloze tijd) toen het veelbesproken noodlot zijn pad kruiste en in één genadeloos vlotte beweging zijn leven en werk in tweeën brak: een periode voor en een periode na de dood van zijn zoon en muze Tonio,' schrijft Daan Borloo in zijn bespreking van Kwaadschiks.

'Met Val heeft Roderik Six, na zijn debuut Vloed (2012), opnieuw een dijk van een boek geschreven. Geen zondvloed deze keer, maar wel een onophoudend vallen teistert de personages.' Kim Gorus bespreekt de helletocht van duivelskunstenaar Six.    

En Jonge wolven Jeroen Dera en Roel Smeets wisselen enkele overwegingen uit bij Arnon Grunbergs Moedervlekken. 'Doen we Grunberg inderdaad tekort als we zijn romans reduceren tot het wereldbeeld dat zij uitdragen, zoals veelal gebeurt in de literaire kritiek?' 

 

Net verschenen: DW B 2017 2 Pseudovertalingen

PSEUDOVERTALING is een literair fenomeen waarbij een tekst wordt gepresenteerd als een vertaling, terwijl het in feite om een originele tekst gaat. Een voorbeeld uit de literatuurgeschiedenis is Don Quixote, dat in de oorspronkelijke inleiding door Cervantes wordt gepresenteerd als een vertaling van een Arabisch manuscript.

Voor dit DW B-nummer gingen TOM TOREMANS & ORTWIN DE GRAEF  op zoek naar interessante hedendaagse voorbeelden die op een originele, pakkende, uitdagende, experimentele manier met het fenomeen omgaan.

In dit nummer leest u teksten van XIAOLU GUO, ARAKI YASUSADA, JAMES KELMAN, LIVIU CAMPANU en WILLIAM SHAKESPEARE. SIMON GRENNAN, CHERYL RILEY & MIREILLE RIBIÈRE presenteren een beeldverhaal.

Voorts in dit nummer: POL HOSTE over Marokkaanse jongens van Molenbeek. 

Talentenjacht met LIEVEN AMEEL, JENS MEIJEN, ASTRID HAERENS,  en ANNE LOUISE VAN DEN DOOL. Een citybook van CARMIEN MICHELS, en een prachtige tekst van HIPOLITO G. NAVARRO.

En de voorlopig definitieve teksten van CHRISTOPHE VAN GERREWEY en BART VERVAECK over STEFAN HERTMANS en PAUL DE WISPELAERE.

Beelden in het nummer zijn van JOHAN CLARYSSE.

KRITIEKEN Over Peter Verhelst, Marc Reugebrink, Alfred Birney en Daan Heerma van Voss


Lees nu online:

Jeroen Dera bespreekt Koor van Peter Verhelst en omschrijft zijn werk 'als één pulserend lichaam, waarin de dwarsverbanden relevanter zijn dan de verschillen'.

Lisanne Snelders neemt het met de Libris Literatuurprijs bekroonde De tolk van Java van Alfred Birney onder de loep: 'Zo begint het caleidoscopische karakter van de herinnering aan de koloniale tijd en de dekolonisatiestrijd zich steeds duidelijker af te tekenen, voorbij dominante perspectieven en op weg naar een inclusieve geschiedenis.'

Sven Vitse heeft het over mannelijkheid en herinneringscultuur in De laatste oorlog van Daan Heerma van Voss: 'Ik wil in deze bijdrage laten zien dat beide verhalen, het liefdesverhaal en het verhaal over de Tweede Wereldoorlog als moreel ijkpunt in het heden, onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn. De verbindende schakel tussen beide is het probleem van mannelijkheid.'

Bart Vervaeck schrijft over Marc Reugebrinks Het huis van de zalmen: 'Na het postmoderne zwerven is de mainstream Nederlandstalige roman teruggekeerd naar huis. (...) De nieuwe roman van Marc Reugebrink, Het huis van de zalmen, lijkt door zijn titel halfweg te staan tussen het zwerven (de zalm is beroemd voor de paaitrek: het dier verlaat de zee om eieren te leggen in de rivieren) en het settelen.' 

40e editie van Babylons Interuniversitaire Literaire Prijs

Babylons Interuniversitaire Literaire Prijs begon veertig jaar geleden als een ludieke en studentikoze wedstrijd met een uitreiking in de Fakbar van de Leuvense Letterenfaculteit. Intussen heeft de wedstrijd zich ontwikkeld tot een belangrijke opstap voor jonge schrijvers. DW B is al jarenlang een partner van de wedstrijd, hoofdredacteur Hugo Bousset is een vast jurylid. DW B biedt de drie laureaten proza en poëzie een publicatie aan op deze website. Het werk van de winnaars verschijnt ook in de papieren DW B.

Jens Meijen, tweede laureaat proza en poëzie 2016 over de wedstrijd:

'Door mijn tweede plek in de Literaire Prijs vorig jaar verscheen ik al een eerste keer op de radar van Hugo Bousset en het literaire circuit. Ook gaf die tweede plek me de motivatie om het schrijven serieus te nemen - voor mijn deelname schreef ik nauwelijks - en tegelijk het vertrouwen om mijn eigen ding te doen. (...) Inmiddels heb ik als writer-in-residence al vier teksten gepubliceerd in DW B, en ook andere literaire tijdschriften hebben al werk gepubliceerd. Daarnaast ben ik opgemerkt door een acquirerend redacteur van uitgeverij Atlas-Contact en heb ik nog heel wat andere projecten in de pijplijn. Babylons Interuniversitaire Literaire Prijs geeft je enerzijds een voet tussen de deur van het literaire circuit, en anderzijds de motivatie om die deur helemaal open te duwen.'

Op 9 mei 2017 werden de laureaten van de 40e editie bekendgemaakt. 


Laureaten Poëzie

Eerste prijs: Gilles Michiels

Tweede prijs: Elianne van Elderen

Derde prijs: Emmanuelle Gernay

Laureaten Proza

Eerste prijs: Marlies Smeenge

Tweede prijs: Simon Vermeulen

Derde prijs: Manon Struys

BLOG ATTE JONGSTRA

 

Wachtgevels (3)


 

Op het ommeland heeft men zich

verspreid neergezet. Dankzij moedermoord en

kroostmisbruik, erfenissen, speculatieve

oogmerken, agrarisch bouwverbod,

verkavelingsverval, staatswoonvijandigheid:

men is verspreid gebleven. Het verschijnsel

viergevelwoning raakte, dus, nimmer,

ingeburgerd. We danken er de steeds maar

naakte gevel aan. Veel wachtmuren

liggen aan veel te uitgeruste wegen

der bouwkundigen ten huiver.

 

Een kind dat uiteindelijk toch niet

naast de aantastbaar, zonder

wenselijke verdichting ingekaderde vader

wonen wil – het verdriet van Vlaanderen.


Nieuw in 2017: literaire kritieken meteen online


 

Vanaf het voorjaar van 2017 positioneert DW B zich nog steviger middenin het literaire debat. We blijven inzetten op gedegen teksten waarin critici de tijd nemen en de ruimte krijgen om zich op geheel eigen wijze te verhouden tot belangrijke literaire werken. Er is maar één verschil met het verleden: we drukken de kritieken niet meer af op papier maar plaatsen ze direct online. Zo zingt DW B ook digitaal mee in het polyfone koor dat de literaire kritiek is - met haar eigen, voldragen stem.

Vanaf nu krijgt u regelmatig kritieken online te lezen, en de mogelijkheid om hierop te reageren en zo deel te nemen aan de onophoudelijke dialoog over boeken.

In deze eerste reeks leest u alvast de brieven van Jonge wolven Roel Smeets en Lucas van der Deijl over Hanna Bervoets' Ivanov.

Laurens Ham vergelijkt poëzie van dichters in een angstige wereld: de bundels van Abé Sahetapy en Astrid Lampe verschenen slechts dertig jaar na elkaar, maar de mentale kloof die ertussen gaapt is haast niet te overbruggen. Tegelijk brengt hij Dial H-I-S-T-O-R-Y van Johan Grimonprez in herinnering.

Sven Vitse bespreekt De herontdekking van het lichaam van Bregje Hofstede en Het verdriet van anderen van Philip Huff - twee boeken over herstel.

En net zoals vroeger in het papieren blad, maar nu online, neemt Christophe van Gerrewey de tijdschriften onder de loep, dit keer Oogst en Verzin.

Zin om mee te werken aan DW B 2018 1 VINTAGE ?

Goede literatuur is wars van trends. Reden te meer voor DW B om in een themadossier creatief en essayistisch te reflecteren op een modeverschijnsel dat de westerse wereld al enige jaren in zijn greep houdt: vintage. Sinds het begin van de eenentwintigste eeuw is die term weer volop in gebruik. Volgens de Duitse cultuurwetenschapper Heike Jenβ is vintage een ‘co-production of new and old’, waarin het anachronisme overheerst. Het leidt tot een paradoxale stijl, waarin de modecultuur uit de jaren zestig bijvoorbeeld geconfronteerd wordt met de contemporaine hang naar smartphones en sociale media. Daarin verschilt vintage van dat andere modewoord, ‘retro’, door de Amerikaanse kunsthistorica Elizabeth Guffey gedefinieerd als een knipoog naar ‘the recent past with an unsentimental nostalgia’.

Het is met name de millennialgeneratie, en meer specifiek de hipstersubcultuur daarbinnen, die gezwicht is voor de ogenschijnlijke charmes van vintage. Dat beperkt zich niet alleen tot kleding: ook katoenen tasjes met boekomslagen erop behoren tot het arsenaal. De hernieuwde aandacht voor de materialiteit van teksten en foto’s kan tevens met een vintage-ideologie in verband worden gebracht. In een tijd waarin de digitale extensies van de mens maar blijven uitdijen, kan die hang naar oude stijlen misschien evengoed als ‘sentimental nostalgia’ geduid worden.

Gefascineerd door de vintage-tendens nodigen DW B-curatoren Jeroen Dera en Tom Willaert je hierbij uit om een tekst voor te leggen voor ons themakatern. De opdracht is vrij in haar begrenzing: we vragen om een literaire verkenning van vintage. Kan er, bijvoorbeeld, een coproductie tussen ‘oud’ en ‘nieuw’ in een literaire tekst worden verwezenlijkt? Hoe kijk je als schrijver of dichter aan tegen stijlen uit het verleden? Met (on)sentimentele nostalgie, of in geen enkel opzicht? Is er zoiets als vintage-proza denkbaar, of vintage-poëzie?

Heb je interesse om mee te werken? Stuur dan voor 1 mei 2017 een korte schets van je plannen naar Jeroen Dera: j.dera [at] let.ru.nl. Definitieve resultaten van de verkenning worden verwacht op 15 september 2017. Het Vintage-nummer van DW B staat, met bijpassende vormgeving, gepland voor 1 maart 2018.  De lengte van een bijdrage is maximaal 5 pagina’s.