Laatste Nummer
Feuilles Volantes
Literatuur plots gekatapulteerd tot in het middelpunt van een maatschappelijke discussie? Het gebeurt nog hoogst zelden, zo lijkt het. Maar toen eind januari 2012 politierechter Peter D’Hondt een wegpiraat veroordeelde tot het lezen van de ‘requiemroman’ Tonio (2011) van A.F.Th. van der Heijden, laaide de oude vraag naar de relevantie van literatuur in volle hevigheid op. Van der Heijdens boek is een reconstructie van de laatste uren en dagen van zijn zoon Tonio, die op eerste pinksterdag 2010 om het leven kwam nadat hij werd aangereden door...
A.F.Th. (van der Heijden) publiceerde ruim dertig boeken, waarvan de romans van de reeks De tandeloze tijd (1983-1996) de bekendste zijn. De groots opgezette cyclus schetst een panoramisch beeld van de jaren 1950 tot 1980, maar is ook een oefentocht in het door schaamte en schande verziekte bewustzijn van de hoofdfiguur. In 2003 verscheen de roman De Movo Tapes, deel 0 van een nieuwe cyclus, Homo duplex. Het oeverloze schrijverschap van A.F.Th. dwingt hem ertoe de volgende delen geen reeksnummer meer toe te kennen: in 2007 verschenen nog twee delen uit Homo duplex: zijn onlangs met de AKO Literatuurprijs bekroonde Het schervengericht, een ontluisterende analyse van een van Amerika’s smerigste moordzaken van de twintigste eeuw, en MIM.
- De ochtendgave (2010)
- Brief aan Beatrix (2007)
- De kleinste standaardmaat (2007)