Feuilles Volantes
Hoe gaan we met de woonhuizen van overleden schrijvers om? Moeten ze na de laatste ademstoot van de auteur in ere worden gehouden als een schrijversschrijn, zonder dat er ook maar een inktpot van plaats verandert? Dient het publiek met een rood koord op afstand te worden gehouden? Of moet een eigentijds schrijversmuseum de 21e eeuw binnentreden en plaatsmaken voor publieksbeleving, participatie, interactie en een kunstenaarsdialoog tussen oud en nieuw? Af en toe staan...
De Papieren Man
- Audubons 'Birds of America' onder de hamer
- MatchBoox-collectie breidt razendsnel uit
- Nederland volgend jaar gastland op boekenbeurs van Beijing
- Alberto Manguel haalt zwaar uit naar grote uitgeefconcerns
- Brieven reisschrijver Bruce Chatwin gebundeld
- Resten Anne Frankboom naar musea
- Houellebecq, Nothomb en Despentes op koers voor Prix Goncourt
- 'Het huis van de moskee' van Kader Abdolah krijgt verfilming
- Shortlist Man Booker Prize bekendgemaakt
- Peter Carey nog op shortlist Man Booker Prize
de Reactor
H.H. ter Balkt publiceert poëzie, essays, toneel en proza, aanvankelijk onder de pseudoniemen Habakuk II de Balker en Foel Aos, later onder zijn eigen naam. Zijn grote oeuvre werd meermaals bekroond, onder meer met de Herman Gorterprijs (1973), de Jan Campertprijs (1988), de Constantijn Huygensprijs (1998) en de P.C. Hooftprijs (2003). In 2000 verscheen een bloemlezing uit zijn poëzie onder de titel In de waterwingebieden: gedichten 1953-1999, waarin hij diverse gedichten heeft hernomen, geschrapt of herschreven. In 2004 volgde de bundel Anti-canto’s en De Astatica (met zowel gedichten als proza), die werd genomineerd voor de VSB Poëzieprijs, en in 2007 bundelde Ter Balkt zijn proza in twee delen: een herziene uitgave van de roman Zwijg (1973) en een deel met verhalen, toneel, recensies en toespraken: De gedenatureerde delta. Zijn meest recente bundel, Vuur, verscheen in het voorjaar van 2008.
- Onder groene daken (2009)


