paarzang 

 

 

 

I

 

 

in het loof het bronstige elandmannetje

met de edelmetaalvacht de haren de juiste kamrichting op

de gestreelde wintervoorspeller

van het komende voorjaarsfatsoen

 

 

 

II

 

 

in het dorp snijdt de kappersitaliaan met stalinsnor

veegt hij bloedeloze dagen vers van het knipmes de markt op

 

wuiven ritselwitte haartjes op zijn pantserkruin wanneer hij

vrouwen scheert geeft hij het plein vol kinders

zachte handen

 

 

 

III

 

 

geboren verrader

klein genie

 

 

 

IV

 

 

ik ben de burgervader niet

niet de man met een paar knuisten

niet de waard met schavuitenguldens

 

ik ben de metropoliet

de hongeraar

de doezelaar

de hakkepuffer

 

 

 

V

 

 

 samenklankopbouw waarbij de tonen zo dicht mogelijk bij elkaar liggen

 

 

VI

 

 

vandaag at de jagerszoon

at de moeder verder aan tafel

 

er werd een zoemen gegenereerd

malende kaken waar de honden geen brood van lustten

 

 

 

VII

 

 

rode ziel

achterdochtig wild

 

zangerig stuk vee

bejaagd hoefdier

 

aangezichtsreparateur

moeders vrijt met mannen

 

met misleide lieden die het weer voor waargenomen namen het bos ingetrokken

hun mannelijkheid langs stronken schurkten

 

met gezwollen scrotums marcheerden

tig maal daags de maan bevochten

bokkend aan kracht verloren

zacht gezegd markeerden

 

en of er geürineerd werd in de wildernis

en of er doodslag op grote schaal plaatsvond verlangend naar de paring

 

hoe er ritsig werd gevild

hoe er beroepsmatig het haar van anderen werd verzorgd

 

figaro figaro friseur

vijf mannen zingen samen

 

het vet lekt langs de kin van de weiman

het vet lekt langs de kin

 

de dwaling langs de balzak

de dwaling langs de zak

 

het weerbarstige grote hert uit de poolstreken stoot zijn klanken uit koperen longen

stoot melodieën door de dikke lucht

 

de man zit met een breed vertakt gewei in zijn maag

met een platte onderbuik te kijken naar moeders scharende muil

waar geen voldoening uit komt vallen

alleen tochtig de rug wordt toegekeerd