Het is feest in uw DW B. U krijgt enerzijds een ‘gewone’, vrij lijvige aflevering, en anderzijds een extra wikkel. Die wikkel kan rechtop staan, uitgevouwen worden als poster, of rond DW B blijven zitten. Hij functioneert als een ‘autonoom sculptuurtje’ en bevat het papieren resultaat van Factory #4: de samenwerking die schrijver Peter Holvoet-Hanssen en kunstenaars Narcisse Tordoir en Koenraad Dedobbeleer met elkaar aangingen voor Tegenlicht.

Het gewone nummer bevat onder andere twee dossiers, en opent met een door Daniel de Vin recent ontdekte poëticalezing van Max Frisch, een zeer intelligent en genuanceerd essay over de eeuwige vraag wanneer een tekst literair wordt. Het eerste dossier bevat teksten van en over Kiwao Nomura, een ontdekking van Jan Lauwereyns en Arnoud van Adrichem. Sommige verzen zijn onvergetelijk, maar het ‘virale’ essay van Jan en Arnoud brengt de gedichten pas helemaal tot leven door er creatief op te reageren, in een tekst die zijn eigen staart opeet. Nomura’s thema ‘slang-taal-gevorktheid’ bepaalt de compositie van hun essay. Het tweede dossier van Han van der Vegt en alweer Arnoud van Adrichem presenteert 223 wittgensteiniaanse gedachten van Ron Silliman, steeds fascinerend en puntig verwoord in evenveel Chinese notities.