Lieve God, de onstelpbare wezenlijkheid van Patricia de Martelaere, het woeste wespengezoem van Arnoud van Adrichem en Jan Lauwereyns, de geniale lastige tijd van Lucas Hüsgen, het probleem van Luis volgens Arjen Duinker, het scheuren van Adonai in Anne Vegter, het jeuken der pink door Maria van Daalen, de diepe offerplaatsgevoeligheid van Yra van Dijk en Matthijs Ponte, de geur van het verwerpelijke voor Celia Ledoux, het baldadige gakken van Saskia de Jong, het stille nachtelijke van Leo Vroman, de radicale sprake op het hersenvlies van Peter Verhelst, de weidsheid in zich van H.H. ter Balkt, de consequente goddeloosheid van het ik in mij.