Feuilles Volantes
‘Waarom willen we negativiteit lezen? […] Ik wil weten waar het goed, leuk, prettig, mooi en lekker is. En natuurlijk is dat subjectief. Maar dat vergeten we vaak, in ieder geval bij negatieve recensies. Als het slecht is, is het slecht. Dat moet toch anders kunnen. Te beginnen met boekrecensies. Stel je een verzameling van recensies voor, met alleen maar lyrische verhalen. Enthousiasme en emotie, blijdschap en gevoel stralen ervan af. En ja, soms ook liefde. Mooi toch. Zo is Why I Love This Book begonnen. Een website met alleen maar mooie verhalen.’...
Over Aangespoeld
Beste lezers,
Sofie Gielis heeft een aflevering met als invalshoek ‘Aangespoeld’ samengesteld, geïnspireerd door Charlotte Mutsaers die in Oostende aanspoelde, en daar vaak over schreef.
Het thema ‘Aangespoeld’ gaat alle richtingen uit. Koen Peeters spoelt aan in het godvergeten Waalse stadje Stavelot, waar de carnavalskoppen met lange rode neuzen hem opvallen, en waar ook de negentienjarige Guillaume Apollinaire ooit aanspoelde. Bjarne Donderdag spoelt een bezoek aan het voorportaal van Zeeuwse landschappen door in de horeca van Sluis. Guus Bauer laat een strandjutter allerlei aangespoelde stukjes leven verzamelen in een hutkoffer, zoals Ilya Kabakov zijn leven met duizenden voorwerpen verzamelde in kamers. Filip Claessens fotografeert ‘echte’ aangespoelden: een dakloze in de Brusselse metro, een asielzoeker in de hoofdstad, de laatste klant in Café de la Gare in Luik, iemand in het foyer van Grâce-Hollogne … Rachida Lamrabet vergelijkt personages die op een eiland aanspoelden: Robinson Crusoe en Hay ibn Yakzan, en stelt de vraag naar de houding van en tegenover migranten. En het hoofdpersonage van Atte Jongstra spoelt op een diligence via het Zoniënwoud te Brussel aan, in 1830, ten tijde van de Belgische revolutie. Uiteindelijk heeft het veelkantige thema met ons allemaal te maken. Jan Lauwereyns toont in dertien beelden in de tijd hoe we allemaal op deze globe zijn aangespoeld. Vanwaar? Waarheen?
Deze aflevering bevat ook een minidossier over flarf en Google sculpting. Samuel Vriezen schrijft de inleiding en vertaalt voorloper John Ashbery. Jeroen van Rooij en Willem Bongers publiceren eigen flarfgedichten. De flarfdichters geven op Google woorden in, en de resultaten van de zoekmachine worden omgebouwd tot gedichten via collage en montage. Het onderscheid tussen ‘hoge’ en ‘lage’ taal, tussen hooggestemde ideeën en aanstootgevende trash valt weg. Er ontstaat een bizarre relatie tussen het at random ontvangen van tekstmateriaal, en het daarmee componeren van gedichten.
In dit nummer krijgt u in de vorm van een katern ook een opmaat van wat Factory #5 voor het cross-overproject Tegenlicht aan het maken is. Beeldend kunstenaar Nico Dockx en dichter Erik Spinoy reageren op werk van Ann Veronica Janssens. Het resultaat van de samenwerking komt medio juni op www.tegenlicht.org, op muziek gezet door webmaster Emanuel Maes.





