Maria tot het jongetje


Het is goed.
Zeg het nog een keer. Jongen.
Goed. Open je mond en het komt,
je wordt wat geschreven stond.
In de herhaling groei je, jongen,
in de monden, uit je naden.

Je zal woorden spreken.
Mensen zullen ze van je afnemen.
Jongen. Ga maar
tot het einde van de straat.

Hoor wat ze zeggen. Strek je vingers uit
naar later. Later is een vorm van plagen, jongen. Later
is een echo van vandaag in een andere kamer.

(Ooit zal je worden nagemaakt.
Een Japanse roos van papier die opengaat in water.
Een everzwijntje met een pijl in het hart dat zegt ‘raak’.)


Lees meer in Passies omtrent Rogier.