De dubbelaflevering hij zal door alles heen groeien biedt niet één grondig uitgewerkt thema, maar een caleidoscopische verzameling van kleine dossiers, zinnenprikkelende teksten en beelden. In de eerste plaats vormt het nummer de fysieke neerslag van de samenwerking die schrijver Peter Verhelst en kunstenaar Gert Robijns aangingen voor het cross-overproject Tegenlicht. De confrontatie met het werk van Jacques Lizène leverde een zinderende woestijnhybride van tekst en beeld op waarin alle ironie als bezinksel is neergeslagen. Dat laatste mag u letterlijk nemen: elk nummer werd door Gert Robijns in een mysterieus brouwsel gedoopt, waardoor een lichte golving in het papier ontstaat, een strook onderaan met veranderlijke landschappen die de verzen van Peter Verhelst op de huid zitten maar onaangeroerd laten. De aflevering bevat daarnaast onder meer een schitterende analyse van de ‘verschrikkelijke zachtaardigheid’ van Shoichiro Iwakiri door Jan Lauwereyns en Arnoud van Adrichem, een fonkelende poging schaduwen af te tasten door Anselm Glück, en een glanzend spektakel dat door Koen Peeters wordt ontlokt aan zeven dichters. Om maar iets te noemen ...