Feuilles Volantes
Literatuur plots gekatapulteerd tot in het middelpunt van een maatschappelijke discussie? Het gebeurt nog hoogst zelden, zo lijkt het. Maar toen eind januari 2012 politierechter Peter D’Hondt een wegpiraat veroordeelde tot het lezen van de ‘requiemroman’ Tonio (2011) van A.F.Th. van der Heijden, laaide de oude vraag naar de relevantie van literatuur in volle hevigheid op. Van der Heijdens boek is een reconstructie van de laatste uren en dagen van zijn zoon Tonio, die op eerste pinksterdag 2010 om het leven kwam nadat hij werd aangereden door een auto...
Over Belladonna
Beste lezers,
Op 23 juli 2009 koos Jan Lauwereyns de titel van zijn thema, dat eerst Het Rijk der Vrouw heette: Belladonna. Hij verantwoordt zijn keuze als volgt: ‘We verkennen de multipele betekenissen van Belladonna: vrouw, schone vrouw, wolfskers, pupilverwijding, vanguardism. We passen een rizomatisch model toe, woekerend en vertakkend.’ Het themanummer werd samengesteld door Rachel Levitsky en Jan zelf.
Mijn reactie van 7 augustus 2009: ‘Belladonna wordt een sterk nummer, ook met al die in het Engels ongepubliceerde teksten. En de vrouwelijke, mooi giftige invalshoek. De meeste bijdragen zijn typisch “feminien”, op de wijze van Julia Kristeva: door een associatieve, muzikale taal te creëren openen ze de prerationele wereld van de semiotische chora, wat Lacan “het imaginaire” noemt. De “mannelijke” rationele orde wordt opengebroken en afgebroken om terug te gaan naar het abjecte, de drift, het mysterie, de psychose, de ontketening, de zelfvernietiging, de grenservaring, de secreties, de perversies, de fascinatie, de extase.’
Rachel Levitsky: ‘Detachment is the thing I create / when I // am not aware / of the I / I am aware of.’
Hoewel de term in de inleiding wordt gebruikt, zie ik de diverse bijdragen ─ behalve misschien die van Celia Ledoux ─ weinig feministische stellingen verdedigen. Feministische teksten propageren vaak een soort streven naar gelijkheid tussen het mannelijke en het vrouwelijke, terwijl feminiene literatuur het verschil, het andere in zich draagt.
Lyn Hejinian: ‘short-lived exaltations we’ll never understand’.
We hebben een nieuwe writer in residence: Patrick Bassant, die ook tot de kernredactie toetreedt. In de redactieraad wordt Katleen van Langendonck vervangen door Daniel de Vin, die de vinger aan de pols houdt van de Duitstalige literatuur.






