Amerika!, ik draaf zo hard niet naar uw volle winwereld
van aan bumpers bungelende plastic balzakken,
worstelreuzen en vreetcompetities – gebakken
bonen zes pond in twee minuten rundertong twee
kilo in twaalf minuten handsfree bosbessentaart
acht pond in minuten slechts acht en koeienhersenen
negen kilo in een kwartier. U overdekt uw lebensraum
met spaghettikots en neukmarathons – wie werkt
op meer uwer uitgestrekte onderdanen dan Dirk
Diggler, uw zwabberheld: ‘Geheim van de smid?
Spoelen met melk.’

Amerika! Als ik met u toch eens mee klaarkomen
kon, dan kwam ik er aan! Natuur heeft u thuis
meer dan ik durf verarbeiden, en zo dooraderd
met recht op, recht neer.

Laat mij maar eenzaam beetjes eten, kronkelen.
Ik krab aan mijn brokkelturf als geboren verliezer.