Over DW B 2016 4

Verschenen in: Eigentijd
Auteur: Hugo Bousset

Beste lezers,

‘Kan schrijven ons bewustzijn opwinden, dingen doen ontdekken, ervaringen versterken, onze aandacht richten op het onvoorstelbare’?

Jan Lauwereyns, neurowetenschapper en schrijver, en Lars Bernaerts, academicus en essayist, trachten die onmogelijke vraag te benaderen, en doen dat al schrijvend.  Ze doen dat, samen met Huub Beurskens en Ulrike Draesner, zodanig dat de lezer op de gestelde vraag als vanzelf ‘ja’ antwoordt: schrijven kan dat! De teksten doen wat ze zeggen.

Ikzelf raakte soms in de war. Levend, lezend en schrijvend ben ik vooral bezig met  waarom-vragen. Waarom is er een heelal? En waarom leef ik daarin? In Eigentijd lees ik heel andere dingen. Het gaat er eerder om ‘wat’ dan om ‘waarom’. Als we willen weten wat we zijn, wat het universum is, en de zin ervan, moeten we juist het mysterie mysterie laten. ‘Er zit zin in, juist door het feit dat het een geheim is.’ ‘Het geheime is een noodzakelijke voorwaarde voor het zinnige.’

We moeten ook geen onderzoek doen om zin te vinden, maar juist ‘stilstaan bij het ogenblik. Dan krijgt het betekenis’.

We kunnen wel ‘gedeeld hunkeren naar vlekkeloosheid, van lichaam en ziel, van de anderen in jezelf’. Door meditatie moments of being bereiken. Ofschoon we die ook kunnen krijgen. ‘Satori overvalt je.’

Doet me denken aan mijn goede vriend en redactielid Joris Gerits, over wie ik intens treur, maar die (wie zal het zeggen) meer weet dan wij.

Doet me ook denken aan Hadewijch, die niet kan streven naar extase, maar alleen maar wil wachten, tot ze in God ‘valt’. Met dopamine losgelaten in de hersenen, samentrekkende spieren rond de vulva, en nog iets dat ze niet kan benoemen, maar waarvan ze weet dat het er is.

Hugo Bousset