There’s A Light That Never Goes Out

Arno Roncada
Jonge fotografie in België

Het beeld laat zich niet onmiddellijk zien. De man die zich in de ogen wrijft staat in een onbestemde setting onder ruisende bomen, ergens buiten het zichtbare. Net als wij moet hij wennen aan het donker. Er gebeurt niets. Er vindt enkel een transformatie plaats in het kijken. Een bizarre ontmoeting met een alien die even verblind lijkt als zijn toeschouwers. Deze deleted scenes-katern presenteert een raster van stills uit ‘There’s A Light That Never Goes Out’, een videoloop van Arno Roncada  uit 2003. Een vroeg scharnierwerk dat verschillende fascinaties aankondigt van zijn ongoing project: monumentale foto’s van lege, besloten interieurs.

Arno Roncada - There's A Light That Never Goes Out
Arno Roncada - There's A Light That Never Goes Out
Arno Roncada - There's A Light That Never Goes Out
Arno Roncada - There's A Light That Never Goes Out
Arno Roncada - There's A Light That Never Goes Out
Arno Roncada - There's A Light That Never Goes Out
Arno Roncada - There's A Light That Never Goes Out
Arno Roncada - There's A Light That Never Goes Out
Arno Roncada - There's A Light That Never Goes Out
Arno Roncada - There's A Light That Never Goes Out
Arno Roncada - There's A Light That Never Goes Out
Arno Roncada - There's A Light That Never Goes Out
Arno Roncada - There's A Light That Never Goes Out
Arno Roncada - There's A Light That Never Goes Out
Arno Roncada - There's A Light That Never Goes Out
Arno Roncada - There's A Light That Never Goes Out
Arno Roncada - There's A Light That Never Goes Out
Arno Roncada - There's A Light That Never Goes Out
Arno Roncada - There's A Light That Never Goes Out
Arno Roncada - There's A Light That Never Goes Out
Arno Roncada - There's A Light That Never Goes Out
Arno Roncada - There's A Light That Never Goes Out
Arno Roncada - There's A Light That Never Goes Out
Arno Roncada - There's A Light That Never Goes Out
Arno Roncada - There's A Light That Never Goes Out

Elk beeld van deze reeks verraadt een dwingende regie die interacties uitlokt met de toeschouwer. Roncada weet onze blik te vertragen en in te kapselen, smokkelt visuele triggers binnen waaraan de herinnering en verbeelding zich onverbiddelijk vasthaken, en reduceert de ogenschijnlijk documentaire beelden tot psychologische constructies waarin de suspense huist van wat niet te zien is. Net als de videofilm zijn Roncada’s foto’s van restruimtes, op de grens van het private en publieke, zorgvuldig in scène gezet om een kortsluiting te veroorzaken. Opgezet spel met de camera waarbij we, vergeefs knipperend met de ogen, de blinde hoeken van de waarneming worden ingestuurd.


Tekst: Inge Henneman (FotoMuseum Provincie Antwerpen)