Laatste Nummer
Feuilles Volantes
Literatuur plots gekatapulteerd tot in het middelpunt van een maatschappelijke discussie? Het gebeurt nog hoogst zelden, zo lijkt het. Maar toen eind januari 2012 politierechter Peter D’Hondt een wegpiraat veroordeelde tot het lezen van de ‘requiemroman’ Tonio (2011) van A.F.Th. van der Heijden, laaide de oude vraag naar de relevantie van literatuur in volle hevigheid op. Van der Heijdens boek is een reconstructie van de laatste uren en dagen van zijn zoon Tonio, die op eerste pinksterdag 2010 om het leven kwam nadat hij werd aangereden door...
Julia Kristeva is een Franse linguïste, pscyhoanalytica, filosofe, feministe en schrijfster van Bulgaarse komaf. Kristeva studeerde linguïstiek aan de universiteit van Sofia en verhuisde op 25-jarige leeftijd naar Parijs. In 1965 stond ze aan de wieg van het linguïstisch-avantgardistische tijdschrift Tel Quel. In 1974 promoveerde zij op La révolution du langage poétique. L'avantgarde à la fin de XIXe siècle: Lautréamont en Mallarmé. Samen met onder andere Barthes, Lacan, Lévi-Strauss, Genette en Greimas wordt ze gezien als een der prominentste vertegenwoordigers van het Franse structuralisme. In haar theorieën maakt Kristeva een onderscheid tussen het semiotische en het symbolische. Andere belangrijke begrippen in haar omvangrijk oeuvre rond psychoanalyse, taalfilosofie en taalkunde, antropologie en identiteitsdenken zijn semanalysis, intertextualiteit, de ander en de Ander, jouissance, chora en het abjecte. Enkele van haar boeken zijn: Des Chinoises (1974), La traversée des signes (1975), Histoires d'amour (1983), Soleil noir. Dépression et mélancolie (1987), Étrangers à nous-mêmes (1988, vertaald als De vreemdeling in onszelf, 1991), Possessions (1997), Le Génie féminin: la vie, la folie, les mots (2000) en Meurtre à Byzance (2004). In 2004 ontving ze de Holbergprijs.
- Wie is Medusa? (2004)