Narcisse Tordoir is een invloedrijk kunstenaar met wortels in de jaren 1980 toen hij onder andere in het Paleis voor Schone Kunsten in Brussel bakens verzette met kunst gebaseerd op een klare en heldere plastische taal, geënt op een magritteaanse context. Narcisse Tordoir verliet al snel het tweedimensionale beeldvlak en concipieerde als het ware schilderijsculpturen die zelfs toegankelijk werden. De taal speelde altijd een grote rol in zijn oeuvre; getuige daarvan de vele notitieboekjes waarin Narcisse Tordoir voor zichzelf de problematiek probeerde uit te klaren tussen taal en beeld en tussen vorm en betekenis. Het unieke auteurschap ontweek hij door tal van soms zeer monumentale kunstwerken te maken samen met andere kunstenaars zoals eertijds David Neirings, Koen de Decker en James Beckett. Het hart van het artistiek bezig zijn van Narcisse Tordoir blijft het zoeken naar de plaats van de kunstenaar in deze tijd en de bevraging van de mogelijkheid om als kunstenaar en individu überhaupt een relevante stem en mening uit te drukken via een kunstwerk. Recent werk cirkelt rond analyses van het werk van Goya die uitdijen in schilderijen en foto’s met een schijnbaar moraliserende ondertoon en waarin de inwisselbaarheid van de afzonderlijke figuren de kijker ontregelt. Narcisse Tordoir stelde recent tentoon in Extra City in Antwerpen en in Kunsthaus Bern; in 2009 heeft hij exposities in Le Magasin in Grenoble en in zijn geboortestad Mechelen.