Gedichten

 Hungry Fish

In de trein hangt de geur van insectenverdelger en je kent het traject van buiten, weet wanneer bouwlampen zijn verplaatst langs het spoor.

In je telefoon zwemt een visje, dat ben jij. Vraatzuchtig groei je in etappes uit tot geel monster. Zonder jou zou er vrede zijn in het spel. Maar welk spel is vreedzaam?

Hoe dan ook verhonger je. Er is geen winnaar, geen tegenstander om te verslaan. Alleen puntenwaardering. Je doet het goed of slecht – de enige die dat weet, ben je zelf.

Onrust

Je voelt je een lichaam van onzuiver materiaal. Zonlicht dramt tussen de wolken. Stel dat de wind gaat liggen, je bloed ergens stolt, je stem breekt midden in de zin.

In de spiegel verander je zienderogen. Je bent bang voor wrijving, misstap, valstrik. Je snelt van openingszin naar afscheidskus, haast zonder de aarde te raken.

Soms lijkt het of je over een berg naar beneden wordt gedreven door iemand met een prikstok. Als de afgrond steeds naar achteren schuift, ben je blij dat je mag rennen.