Vertaald door Shizuka Sakurai Lauwereyns & Jan Lauwereyns

(Wij, gek worden we bezaaid met stof …)


Wij, bezaaid met
stof
worden we gek

– o, de ademende mond van de hemel,

tekenen van lente tonend, ongelijkmatig,
de ademende mond van de hemel, ongelijkmatig,
de vreemde aardplooien van dit land,
de Eeuwig-Jonge Rivier,
woekerend daar, zo, bezaaid met stof gek worden,

– een strooien godinnetje belust op skiën in de lente,

de wind steekt op en zwoegt,
de ring van het geheugen zwelt zachtjes,

– een strooien godinnetje belust op skiën in de lente,

maar vooral de plooien, de vreemde aardplooien,
eerder dan de levensheuvel, omvat in de vervoering van neerstromen,
kijk, ze laten zich vlechten als een touw,
en dan afwikkelen, de plooien,
de Eeuwig-Jonge Rivier,

– waar de slangen op de loer liggen, en de onheilssterren vallen,

en wij ook,
als we de ogen sluiten, verbranden, botjes worden,
en metamorfoseren tot we in iemands vagina janken,
en o, zo
zijn er assen, en de onzichtbare dragers van die assen,

– waar de slangen op de loer liggen, en de onheilssterren vallen,

deze duizeligheid is diep en koel,
uiteindelijk
verwerft die leegte helderheid.


Lees meer in De ontwikkeling