Antarctica spreekt al eeuwenlang tot de verbeelding. Lang voor het continent werd ontdekt, werd het al beschreven en bedacht. Pas in 1911 bereikte de ploeg van de Noorse Roald Amundsen als eerste de geografische zuidpool, het meest zuidelijke punt op aarde. Vandaag, een ruime eeuw later, is het gebied een oefenterrein voor geopolitieke spelers, een lokroep voor adrenalinetoeristen en nog steeds een onuitputtelijke bron voor schrijvers, kunstenaars en fantasten.

In dit nummer brengen curatoren Jan-Willem Anker en Patrick Bassant auteurs, beeldmakers, dichters en wetenschappers samen die een fascinatie voor Antarctica delen. De meeste bijdragers bezochten het continent in gedachten, enkelen zetten er werkelijk voet aan wal. Je zou kunnen zeggen dat dit nummer over Antarctica gaat, maar nog meer gaat het over de menselijke aanwezigheid en blik erop. Tussen dreigingen uit het verleden en dystopische toekomstbeelden wordt er gekeken naar wat er vandaag verschuift en op het spel staat, zoals het smelten van ijsbergen en het verdwijnen van populaties. Onder invloed van water, weer, wind, menselijke exploraties en inherente veranderingen is het ijslandschap continu in beweging, net als de taal die de vluchtigheid van Antarctica probeert te vatten. Morgen heeft alles alweer een ander gezicht.

Met bijdragen van Jan-Willem Anker, Patrick Bassant, Francesca Bormioli, Adwin de Kluyver, Sara Eelen, Peter Holvoet-Hanssen, Ellis Meeusen, Pleun van Engelen, Jens Meijen, Thomas Möhlmann, Esther Parigger, Ananda Serné, Jan Sluyterman, Claude van de Berge, Sjoerd van der Knokke en Pieter Van de Walle.

Dit nummer bevat daarnaast nieuw werk van Ilkız Erdoğan, Lander Govaerts, Laurelu Lauwers, Danielle van Vree, Maarten Visscher en Elise Vos.

Presentatie