Het decembernummer van DW B is gewijd aan één woord – een woord met ten minste drie verschillende betekenissen: ‘afschrijven’. Het gebeurt vaker dat eenzelfde woord in Nederland en Vlaanderen een andere lading krijgt. Zo heet het kopiëren van de stijl van een literaire held in Nederland ‘overschrijven’, terwijl Vlamingen wel spreken van ‘afschrijven’.

Maar je kunt je literaire held ook ‘afschrijven’ in een andere zin: hem of haar laten vallen. Jarenlang herlees je dezelfde boeken, tot de dag komt waarop je merkt dat de betovering is verdwenen. De liefde is voorbij. Zowel in Nederland als in Vlaanderen is dit de tweede betekenis van ‘afschrijven’.

En dan is er nog een derde betekenis: ‘afschrijven’ als in ‘het van je af schrijven’. Taal gebruiken om emoties of gebeurtenissen van je af te zetten, zodat hun negatieve gewicht verdwijnt en je er als schrijver beter mee leert omgaan.


Met bijdragen van Alara Adilow, Arnoud van Adrichem, Patrick Bassant, Anneke Brassinga, Elma van Haren, Erwin Jans, Atte Jongstra, Daniël Rovers, Alfred Schaffer en Julien Staartjes.

Naast de focus bevat deze DW B de eerste Maurice Gilliams-lezing, geschreven door Charlotte Van den Broeck. De
publicatie kwam tot stand in samenwerking met de stichting Vita Brevis.


Vrije bijdragen van Elke Couchez, Liesbeth D'Hoker, Lotje Steins Bisschop, Robert Steltenpool, Wout Waanders en A.E. Westerling.


Bij deze editie:

Smaakmaker

Arnoud van Adrichem schreef een voorwoord bij dit nummer:

'Uiteindelijk is het de lezer die deze teksten herschrijft, overschrijft en afschrijft – en zo de literatuur telkens opnieuw tot leven wekt. Misschien is
dat wel de mooiste betekenis van dit woord: het scheppen van iets nieuws uit wat geschreven staat.'

 

Beelden

De Belgische kunstenaar Willem Boel (Sint-Niklaas, 1983) woont en werkt in Gent. Sinds 2009 ontwikkelde hij een interdisciplinair oeuvre met nadruk op installaties – vaak monumentale werken in de publieke ruimte. Het afgelopen decennium verschoof zijn aandacht naar schilderkunst in twee en drie dimensies. Parallel aan deze schilderkundige exploraties creëert Boel ijzeren en skeletachtige stalen constructies.


Nieuws

Abo-actie

Neem een abonnement op jaargang 2026 en u krijgt het nummer Afgeschreven helden er gratis bij. Voor slechts 60 euro ontvangt u vijf prachtige nummers vol literair talent van jong tot oud en met beelden van aanstormende kunstenaars.

Dit zijn de thema's van jaargang 2026:

  • Lichamen van verzet - curator: Alara Adilow
  • Bloomsday Oostende - curator: Koen Peeters
  • Cartografie - curator: Maarten Inghels
  • Antarctica - curator: Patrick Bassant

@The Untold

Fotoreportage redactievergadering

Aan een DW B-nummer gaat veel werk vooraf. In deze reportage krijgt u een blik op de redactievergadering, waar wordt nagedacht en gediscussieerd over de inhoud van nummers.

 

Podcast over literaire tijdschriften

In De Twintigers bespreken Kas, Martin en Thijs iedere twee weken een literair meesterwerk of een recente roman. Ook het literaire nieuws komt voorbij. En voetballer Kenneth Taylor.

In deze aflevering bespreken ze literaire tijdschriften, waaronder DW B.

 

Literaire kritieken

DW B positioneert zich stevig middenin het literaire debat. Bekijk hieronder de nieuwste literaire kritieken.

Dicht de wereld! Over 'Want straks komen de wolven' van Liesbeth D’Hoker

Als straks de wolven komen, wat moeten we nu dan doen? Liesbeth D’Hoker (1984), die geregeld in dit tijdschrift publiceert, doet al het mogelijke. Ze probeert ons voor te bereiden op een onzekere toekomst, ze observeert alles nog eens voor een laatste keer met verscherpte aandacht, ze beschermt momenten (en zichzelf) tegen de teloorgang door middel van de herinnering, of ze schrijft simpelweg poëzie omdat ze niet anders kan. Haar poëtica is niet de mijne, maar ik moet haar prijzen om haar vastberadenheid en veelvormigheid. Ze stelt de poëzie, en niet in het minst zichzelf, serieuze eisen.

Lees meer »

Zwaard met pleister. Over 'EN GARDE! Dromen, daden en welvaartswee 2023-2025' van A.H.J. Dautzenberg

Voor een keer was iets niet gelezen hebben een voordeel. Ik had Engelland (2025) nog niet gelezen, De vijf (2024) niet, Ogentroost (2022) niet, Geestman (2019) niet, Samaritaan (2011) niet, Vogels met zwarte poten kun je niet vreten (2010) niet, zelfs geen enkel verhaal. Ook het dagboek Ik bestaat uit twee letters (2018) niet, al was dat niet heel erg geweest. Ik heb EN GARDE! Dromen, daden en welvaartswee 2023-2025, dat vorig jaar verscheen, zonder bagage tot mij genomen. Op die manier zitten er na deze lectuur niet alleen benieuwdmakende romans op mij te wachten, maar heb ik ook een diep doorvoeld dagboek kunnen lezen zonder dat ik er toelichtingen bij een oeuvre in zocht.

Lees meer »

Hoe volledig mens te blijven. Over 'voer voor struikrovers' van Els Moors

‘Moet het alweer over mij gaan?’, lezen we in de laatste afdeling van Els Moors’ wervelende nieuwe dichtbundel voer voor struikrovers. Er valt verontwaardiging in te lezen, boosheid bijna: dat vermaledijde ik, dat zich steeds weer opdringt. Niet eens bewust of doelgericht maar toevallig, zoals een herfstblad per ongeluk met de wind mee naar binnen wordt geveegd wanneer men de voordeur opent. Het ik kan er ook niet veel aan doen. Beter geven we ons dus maar over aan de beweging, proberen we de willekeur te omarmen en de weldadigheid ervan te ervaren: ‘ik ben hier maar even /  en wat is het heerlijk / hier wacht ik al dagen op/ tot deze wind er is’.

Lees meer »

Ontkomen, wees daaraan trouw. Over 'Laatste man' van Marc Reugebrink

Van mijn eerste liefje ontving ik eind jaren 1990 brieven gevuld met passionele analyses van de Balkanoorlog. Tussen al die politieke retoriek was het speuren naar iets wat ook met ons te maken had. Laatste man, de nieuwste roman van Marc Reugebrink, rakelde deze ondergesneeuwde herinnering op. Met het verschil dat ik ze nu anders lees.

Lees meer »